Bir gazetecinin hedefi ne olmalı?
Güçlüye yakın olmak mı, yoksa doğruya yakın durmak mı?
Bu sorunun cevabını mesleğe ilk adım attığım gün verdim aslında.
Bize öğretilen şuydu: Kalem makam için değil, millet için tutulur.
Gazeteci görmediğini yazmaz, gördüğünü de saklamaz. Çünkü gazetecilik taraf olmak değil, hakikatin tarafında dimdik durabilmektir.
Meslek hayatımın 35’inci yılında, geriye dönüp baktığımda kolay bir yol yürümediğimi daha iyi anlıyorum. İlkelerden taviz vermeden yürümek, rüzgâra göre yön değiştirmemek, şartlara göre eğilip bükülmemek… Herkesin harcı değil. Bedeli olur mu? Elbette olur. Ama insanın vicdanı rahatsa, gerisi teferruattır.
13 Şubat 1961’den bugüne uzanan ömür yolculuğunda yarım asrı aşmanın huzurunu taşıyorum.
Her doğum günü insana sadece yaş aldığını değil, nasıl yaşadığını da hatırlatıyor.
13 Şubat benim için hem bir şükür hem de bir muhasebe günü.
Dostlarla bir yaş daha olgunlaşmanın sevincini yaşarken, geçen yılların izini de yüreğimde hissediyorum.
Bu vesileyle; telefonla arayan, mesaj gönderen, mail atan ve güzel dileklerini ileten tüm dostlarıma gönülden teşekkür ediyorum.
İnsanın en büyük zenginliği, zor günde yanında duran dostlarıymış. Bir kez daha gördüm, bir kez daha şükrettim.
Biz yine aynı yerdeyiz. Toplumun gözü, kulağı ve dili olma sorumluluğuyla; meslek onurunu koruma kararlılığıyla yolumuza devam ediyoruz. Dün neredeysek bugün de oradayız. Çünkü kalemimiz hiçbir zaman makamın değil, milletin oldu ve öyle kalacak.
İsmet Ünver
51 Haber Gazetesi Kurucusu
TİGAD Niğde İl Temsilcisi