Aksaray Valisi Sayın Aykut Pekmez ve Belediye Başkanımız Haluk Şahin Yazgı´nın 6 gün süreyle 15 Temmuz yıldönümü etkinliğini hiç kaçırmadan takip ettim. Etkinliğin sonlarında yaşanan bir protokol krizi dışında hiç bir olumsuzluk yaşanmadı. Aksaray Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Yusuf Şahin´in Garnizon Komutanını yerinden kaldırarak burası benim yerim diyerek onun yerine oturması hiçte hoş olmamıştır. Olayın yaşandığı gece ben karşı tarafta oturuyordum. O esnada ne olduğunu pek anlamadım, sonradan öğrendim protokol krizi olmuş. Aslında azda olsa anlamıştım ama detayını sonradan öğrenmiş oldum.
Cumhuriyet Başsavcısı Sayın Ramazan Akın Komutanın elinden tutarak ona yer bularak oturtması tam bir devlet adamlığı idi. Aslında bazı yerlerde boşluk vardı Rektör Bey geçip oraya oturabilirdi. Böyle anlamlı bir günde kendisinden jest beklerdik.
Konuya döneceğim ama şu protokol meselesine inanın kıl oluyorum. Elbette devletimizi temsil eden birkaç büyüğümüz önde oturmalı. Ama bu tür toplantılar ne bir Cumhuriyet Bayramı, nede başka bir resmi bayram.
Müzik programı dahi olsa koltuk düşkünleri önde oturacak yer ayrılmasını beklerler. Resmi bayramlarda anlarım ama her toplantıda porotokol beklentisi içinde olmak bir makam düşkünlüğüdür. Adamlar Festivallerde bile protokol yeri ararlar.
Ben ilk defa Sayı Belediye Başkanımız Haluk Şahin Yazgıda ilk defa gördüm. Meydanlara kurulan etkinlik ve Ramazan etkinliklerinde halkın içine oturan. Be kardeşim halkın içinden geldi isen halkla kucaklaş ve halka yakın ol. Vatandaşa mesafe koyarcasına her toplantıda vatandaştan kopmaya çalışarak protokol yeri arama.
Protokol meselesini çok iyi bilirim, geçmişte Belediyede Basın Yayın Kültür Müdürlüğü yaptım, bundan dolayı Başkanlardan çok tenkit işittim. Festivalde falana neden yer ayırmadaından dolayı. Sanki meydan veya futbol sahası bir konferans salonu yer ayıracaksın.
Festivalde müzik programı yapıyoruz Futbol sahasında, bakıyorsunuz bir daire amiri veya mülki amir çoluk çocuk gelmiş öne oturmuş. Ön koltuklar dolmuş, sonradan başka bir daire amiri geliyor bana neden protokolden yer ayırmadın diyor. Kimi kaldırıp geleni oturtacaksınız? Kardeşim sende git başka bir boş yere otur. Hemen Belediye Başkanına ulaşırlar senin müdürün bana yer ayırmış der ve sen fırça yersin.
Yine şimdiki görevliler çok şanslı, her şeyi özel organizatörler yapıyor. Biz o zamanlar her şeyi kendimiz yapardık yemin ederim insanlıktan çıkardık. Protokole Belediye Başkanından başka Belediyeden kimse oturmaz Başkanın gözüne bakardık, bir şey mi diyecek diye. İnanın şimdi herkes rahat, her kurum rahat, sahneyi bile biz kurardık, şimdi organizatörler yapıyor.
Birde protokol de isim yazmıyorsa, bu günlere bu insanlarla gelindik ise böyle bir günde benim yerim kavgası yaşanması hiçte hoş değil. Siz gelip bir başka devletin güvenlik yetkilisini yerinden kaldırıyorsanız bu hiç koş değil. Bir başka yere oturmak kimseyi küçültmez aksine büyültür. Böyle bir ortamda bu hareketi yapmak vatandaşın gözünden kaçmaz.
Gelelim Yusuf Beye, ben bugüne kadar bir dakika olsun kendisi ile oturup sohbetim olmadı. Sadece toplantılarda zaruri olarak merhabadan öteye gitmemiştir. Çün ki, benim farklı bir yapım var. İçimin ısınmadığı kimseye ne sempati duyarım nede ona yakınlık.
Kendilerinin aday olduğunda ben adaylığına da karşı idim. Nedeni ise, eski Rektör Mustafa Beyi 17 Aralık sonrası ziyaret etmiştim. İlk defa ziyaret ettiğim Rektörün odasına girdiğimde Fetö örgütünün ne kadar yazılı basını varsa masasının üzerinde idi.
Böyle bir Rektörün kendi elleri ile Aksaray´a getirdiği yardımcısın farklı olmayacağı düşünce algısı bende oluşmuştu. Bundan dolayı kendilerine içim ısınmadığını söyleyebilirim. Uzun lafın kısası böyle bir davranışı tasvip etmediğimi söylemek istiyorum.
