Geçen Cuma’dan devam.
Geçen hafta günkü yazımda Cuma günü bir köylünün değirmene gidip buğdaylarını indirir indirmez eşeğinin kaçıp kaybolduğunu, eşeği aramak veya Cuma Namazına gitmek arasında bocalarken bir komşusunun gelerek bu gün tarlasını sulama nöbetinin onda olduğunu belirterek hemen gidip tarlasını sulamasını, sulamaz ise sırasını kaybedeceğini belirtir.
Eşeği köylünün eli ayağı, tarla sulanmaz ise alacağı mahsul azalacak, buğdayları değirmende bıraksa çalınacak.
Tüm olumsuzluklara rağmen köylü her şeyi bir tarafa bırakarak Cenab-ı Allah(C.C.) emrini yerine getirmek için O’nun O Yüce rahmetine sığınarak Cuma Namazını kılmak için Camiye gider.
Daha sonra nemi oldu?!!!
Bunun cevabı da aşağıda;
Köylü Hatibin okuduğu hutbeyi can kulağıyla dinlerken, hafta içinde yaptığı günahları bir, bir aklından geçirir; daha önceki Cuma Namazından çıkarken artık günah işlemeyeceğine gönülden söz verdiği halde sözünü tutamayarak yaptığı dine aykırı hareketlerden ötürü yüreğinde derin bir pişmanlık duyar.!!!
Esirgeyen ve bağışlayan Allah(C.C.)’tan, her adımını O’nun emrine uygun şekilde atamadığı için samimi bir utanç duyar.
Pişmanlık ve utancının manevi gözyaşları ile gönlünü karartan günah pasları silinir.
Kalbinin bir hafta önceki o tatlı rahatlığa ve Allah (c.c.) huzurunda teslim olmuşluğa tekrar büründüğünü hisseder ve sevinir.
Fakat bu sevincin yanında “Ya ibadetlerimi yüce Allah (c.c.) kabul etmezse?; ya! farkında olmadan ağır şekilde Allah’ı gücendirecek bir günah işliyor ve Allah’ın yaygın esirgecil?!iğini kendimden uzaklaştırıyorsam“ diye içinde bir korku ve endişenin kıpırdadığını duyar.
Sonra aklında gelir ki iyi bir mümin zaten her an Allah’ın rahmetine güvenecek hem de O’nun korkusunu hiçbir an gönlünden çıkarmayacak, bu iki duyguyu aynı anda taşıyarak kendini yolun doğrusu üzerinde tutacaktır.
O halde bu korkulu ve aynı zamanda ümitli hali temiz bir müminin özlenen halidir.
Sağlam bir mümine yakışır duygu ve düşünceler taşıdığına ayrıca sevinir.
Allah’ın evinde O’na bağlılıkların en samimisini sunarak Cuma Namazını kıldıktan ve arınmış bir gönülle ibadet evinden çıkarak evine varır.
Bir de ne görsün!… Namazdan önce kafasını yoran ve neredeyse Cuma’yı kaçırmasına sebep olmak üzere bulunan bütün işler, İlahi Lütufla adeta kendiliğinden oluvermiştir.
Eşeği eve dönmüş, buğday öğütülmüş, tarlası da sulanmıştır.
Yemek pişirip taze ekmek hazırlayan karısı sofrayı kurmuş kocasının Camiden dönmesini beklemekteydi.
Bu işlerin yoluna girmesinden dolayı içinde katmerli sevinç duyar ve bunların nasıl gerçekleştiğini sorduğu karısı olanları bitenleri kendisine teker ,teker anlatır;
“Değirmene giden bir kişi kendisinin sanarak bizim buğdayları öğütmüş, çuvalları evine getirince yanlışlık yaptığını anlamış ve bize göndermiş.
Eşek az önce kendiliğinden dönerek eve geldi.
Komşunun tarlasını doldurup taşan su, bizim tarlaya akarak toprağımızı sulamış ve işte işler gördüğün gibi yoluna girmiş.”
Adam bir yandan Allah’a karşı, mümin kalabilmeyle birlikte samimi kulluk borcunu yerine getirip gönül rahatlığına kavuştuğundan ötürü öte yandan Namaz öncesi canını sıkan işlerin zincirlemesine Hakkın izni ve dileğiyle kendiliğinden yoluna girdiğinden dolayı ayrıca katmerli sevinç duyar.
Kullarının her işini yoluna koyan yüce Allah’a şükürler ederek karısı ve çoluk çocuğu ile birlikte sofraya oturur.
Bu güzel gerçek olayın Dünyalık için ibadetlerini, özellikle haftanın çalışma ve kazanmanın yasak olduğu tek zaman dilimi olan Cuma Namazı nı bile umursamayanlara ders olması.!!!
Samimi Müslümanların ise imanlarının artması dileğiyle.
Cuma’nız mübarek olsun.
Rabbim yar ve yardımcımız olsun.
(*)Geçen Cuma 1.bölümünü, bu gün ise 2. bölümünü yayınladığım samimi şekilde kılınan Cuma Namazının hangi mucizelere sebep olduğunu ortaya koyan hikayeyi ”https://gonullere.wordpress.com/tag/cuma-gunu-ve-onemiyle-ilgili-hikayeler/”internet sitesinden aldım.
Emeği geçenlerden Rabbimiz Razı olsun. Ali Genç
