Şeker hastalığı ve hormonal dengesizlik idrar kaçırmaya neden olabilir

Aksaray Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Hastalıkları Uzmanı Dr. Emine Özdemir, çocuklarda gece idrar kaçırmanın (Enuresis nocturna) genetik ve psikolojik nedenlerden olabileceği gibi hormonal dengesizlik ve şeker hastalığından da kaynaklanabileceğini söyledi. Bu nedenle 5 yaşını geçmiş ve altını ıslatmaya devam eden bir çocuk için anne ve babalardan mutlaka doktora başvurmalarını, altını ıslatma nedenlerin detaylı araştırılmasını ve profesyonel yardım almaları konusunda uyardı.

Şeker hastalığı idrar kaçırmaya neden olabilir

Çocuk Hastalıkları Uzmanı Dr. Özdemir, ?Gece idrar kaçırıp, altını ıslatmanın çocuklarda çok sık rastlanılan şikayetlerden olmakla birlikte, Anne ve babalar genellikle çocukların gece idrar kaçırma sorununu psikolojik bir nedene bağlasada, hormonal dengesizlik, şeker hastalığı ve idrar yolları enfeksiyonu kaynaklı olabileceği göz ardı edilmemeli. Çoğu zaman geceleri olan alt ıslatma problemi kendiliğinden düzelir. Fiziksel olarak sorunu bulunmayan çocuklarda işeme eğitimi programı ile uygun alışkanlıklar kazandırılabilir. Ödüllendirilme yapılmalı ve sıvı alımı kısıtlanması yapılabilir. Çocuk yatağı ıslattığında çalan gece alarmları da kullanılabilir. Uygun görülen durumlarda hekim tarafından ilaç tedavisi başlanabilir?

Altını ıslatma özgüven kaybına neden oluyor

Özdemir, ?Çocuklarda idrar kaçırmanın yarattığı strese bağlı olarak, çocukta özgüvende azalma, içe kapanma, utanç duygusu, aşağılık kompleksi, depresyon ve davranış bozuklukları görülebilir. Erkek çocuklarda kız çocuklarına göre altını ıslatma daha sık görülebilir. Çocukluklarında anne ve babadan birinde alt ıslatma sorunu görülmüşse, çocukta alt ıslatma görülme riski yüzde 50 oranında artar. Çocuklar mesane kaslarının gündüz kontrolünü 2-3 yaşlarında kazanırken, gece mesane kontrolü ise 4-5 yaşlarında kazanılır. Çocuklar 5 yaşını geçmesine rağmen istemsizce uyku halinde idrar kaçırmaya devam ediyorsa alt ıslatma sorunundan söz edilebilir. Profesyonel yardım almalıdır. Anne ve baba çocukla yakından ilgilenmeli ve destek olmalıdır. Çocuğu motive etmeleri gerekir. Çocukta özgüven kaybına yol açacak herhangi bir davranışta bulunulmamalıdır? dedi.